Warianty 1.8 i 2.8 - Ochrona siedlisk lęgowych dubelta i kulika wielkiego
Dubelt na pierwszy rzut oka wyglądem i sylwetką przypomina kszyka, lecz jest od niego większy. Jego upierzenie jest płowobrązowe, upstrzone ciemniejszymi i białymi cętkami oraz prążkami. Dubelt jest jednym z najbardziej zagrożonych ptaków siewkowych w Polsce. Po powrocie z zimowisk samce dubelta gromadzą się o zmierzchu w miejscach zwanych tokowiskami, gdzie podczas toków prezentują swoje cechy przed samicami. W czasie tańca godowego samiec przybiera postawę kulturysty – wypina pierś i napręża nogi, a następnie gwałtownie wyrzuca skrzydła, przykuca i rozkłada ogon, odsłaniając białe sterówki. Tokują na ziemi od czasu do czasu wykonując podskoki i krótkie loty. Gniazdo dubelta to dobrze osłonięte niewielkie zagłębienie w gruncie. Siedliskiem dubelta są otwarte tereny zlokalizowane w rozległych dolinach średnich i małych rzek o charakterze nizinnym, torfowiska niskie poza dolinami rzecznymi oraz rozległe kompleksy łąk torfowych użytkowane kośnie i/lub pastwiskowo. Liczebność dubelta w kraju szacowana jest na 400–550 samców. Główne zagrożenia dla krajowej populacji dubelta są związane z utratą siedlisk lęgowych: zaprzestanie ekstensywnej gospodarki łąkowo-pastwiskowej powodujące zarastanie łąk trzciną i krzewami, odwodnienia poprzez rozbudowę sieci rowów melioracyjnych, zalewanie dolin rzecznych podczas budowy zbiorników retencyjnych.
Kulik wielki jest największym europejskim przedstawicielem ptaków siewkowych (prawie wielkości kury domowej). Długi, silnie zagięty ku dołowi dziób jest jego najbardziej charakterystyczną cechą. Upierzenie kulika wielkiego jest szarobrunatne. Głowa, szyja i pierś wyraźnie ciemno kreskowana. Tuż po powrocie z zimowiska pary kulików zajmują zwykle ten sam rewir lęgowy co rok wcześniej. Niezwłocznie po przybyciu samce przystępują do widowiskowych toków. Podczas lotu tokowego wzbijają się na kilkadziesiąt metrów po czym stromo opadają w dół, wydając przy tym charakterystyczny donośny i fletowy głos, słyszalny z dużej odległości. Gniazdo kulika wielkiego zlokalizowane jest na ziemi na otwartym terenie. Na siedliska lęgowe wybiera rozległe kompleksy podmokłych, pozbawionych zadrzewień łąk i pastwisk, ostatnio wyjątkowo także pól, z niezbyt wysoką roślinnością, w szerokich dolinach dużych i średniej wielkości rzek lub w sąsiedztwie większych zbiorników wodnych. Zwykle preferuje krajobraz otwarty, unikając sąsiedztwa zadrzewień czy choćby pojedynczych grup drzew. Unika terenów nieużytkowanych rolniczo z wyższą, niekoszoną roślinnością, a także kompleksów łąk przesuszonych i użytkowanych intensywnie. Liczebność kulika wielkiego w kraju szacowana jest na ok. 200 par. Główne zagrożenia dla krajowej populacji kulika wielkiego są związane z utratą siedlisk lęgowych w wyniku: zmian reżimu hydrologicznego rzek, zmieniających częstość i długość zalewów w dolinach rzecznych oraz zaniechania wykaszania łąk w dolinach rzek i szybkiego ich zarastania przez wysoką roślinność zielną, trzcinę i krzewy. Dodatkowo wiele lęgów jest niszczone przez skrzydlate (kruk, wrona siwa, sroka) i czworonożne drapieżniki (lis, jenot, norka amerykańska i inne łasicowate) oraz podczas zabiegów agrotechnicznych.
TYP UŻYTKOWANIA:
- kośny,
- kośno-pastwiskowy,
- pastwiskowy lub naprzemienny
WYMOGI OBOWIĄZKOWE DLA WSZYSTKICH TYPÓW UŻYTKOWANIA:
- nie wałuje się, nie włókuje się i nie stosuje gnojowicy w terminie od dnia 1 marca do dnia 1 sierpnia,
- dopuszcza się wapnowanie,
- dopuszcza się ograniczone nawożenie azotem (do 60 kg/ha/rok) – w przypadku użytkowania kośnego, z wyłączeniem obszarów nawożonych przez namuły rzeczne,
- nie stosuje się zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych innych niż wałowanie, włókowanie i rozlewanie gnojowicy w terminie od dnia 1 kwietnia do terminu pierwszego pokosu lub do dnia 10 lipca w przypadku użytkowania pastwiskowego
WYMOGI PRZY UŻYTKOWANIU KOŚNYM I KOŚNO-PASTWISKOWYM
|
Częstotliwość koszenia |
-2 pokosy w ciągu roku; -1 pokos w ciągu roku w przypadku siedliska o podłożu torfowym (decyduje ekspert przyrodniczy) albo przy użytkowaniu kośno-pastwiskowym |
|
Termin koszenia |
ü siedlisko kulika wielkiego: -2 pokosy w ciągu roku: I – 1 lipiec-31 lipiec, II – 15 sierpnia-31 października; -1 pokos w ciągu roku: 30 czerwca-31 października ü siedlisko lęgowe dubelta: -2 pokosy w ciągu roku: I-10 lipca-31 lipca, II-15 sierpnia-31 pażdziernika -1 pokos w ciągu roku: 10 lipca-31 października |
|
Pozostawienie powierzchni niekoszonych |
-5-10 % powierzchni działki rolnej (ten sam fragment w przypadku stosowania 2 pokosów), a dla działek rolnych < 1 ha możliwa rezygnacja z pozostawienia fragmentu niekoszonego (jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści i uzasadni taką możliwość) -50% powierzchni działki rolnej lub koszenie całej działki co 2 lata dla siedliska o podłożu torfowym (decyduje ekspert przyrodniczy) – tylko dla siedliska dubelta |
|
Termin zebrania i usunięcia skoszonej biomasy |
do 2 tygodni po pokosie lub ułożenie w pryzmy (pryzmy balotowe, stogi, brogi) i usunięcie z działki do 1 marca kolejnego roku |
|
Termin wypasu, obsada i obciążenie |
wypas po pokosie nie później niż dnia 31 października przy obsadzie zwierząt: 0,5-2 DJP/ha; 0,2-1 DJP/ha - w przypadku siedlisk o podłożu torfowym, i obciążeniu 10 DJP/ha |
|
Odtwarzanie siedlisk zdegeadowanych (łąki nieużytkowane od wielu lat lub łąki z niepożądanymi gatunkami roślin) w pierwszym roku zobowiązania |
w uzasadnionych i określonych przez eksperta przyrodniczego przypadkach dopuszcza się: - wykonanie do 3 pokosów w roku w okresie od dnia 10 lipca do dnia 31 października, - niepozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej |
WYMOGI PRZY UŻYTKOWANIU PASTWISKOWYM
|
Termin wypasu |
-30 maja-30 listopada |
|
Obsada i obciążenie pastwiska |
-obsada: 0,2-1 DJP/ha, obciążenie: do 10 DJP/ha – do 20 lipca -obsada: do 2 DJP/ha, obciążenie: do 10 DJP/ha – po 20 lipca |
|
Całoroczny wypas koników polskich i koni huculskich (dopuszczenie i uzasadnienie przez eksperta przyrodniczego) |
-obsada: 0,2-1 DJP/ha, obciążenie: do 10 DJP/ha – 10 kwietnia-20 lipca -obsada: do 2 DJP/ha, obciążenie: do 10 DJP/ha – po 20 lipca *siedlisko dubelta-wyłączenie wypasu w terminie 10 kwietnia-10 lipca |
|
Termin wykaszania niedojadów |
1 sierpnia-15 listopada (nie rzadziej niż raz na 2 lata) |
|
Termin zebrania i usunięcia skoszonej biomasy niedojadów |
do 2 tygodni po pokosie lub ułożenie w pryzmy (pryzmy balotowe, stogi, brogi) i usunięcie z działki do 1 marca kolejnego roku |
|
Odtwarzanie siedlisk zdegeadowanych (łąki nieużytkowane od wielu lat lub łąki z niepożądanymi gatunkami roślin) w pierwszym roku zobowiązania |
w uzasadnionych i określonych przez eksperta przyrodniczego przypadkach dopuszcza się: -zwiększenie obsady do 3 DJP/ha (obciążenie 10 DJP/ha)
|
22 571 61 00




strefa doradcy







