Warianty 1.10 i 2.10 - Ochrona siedlisk lęgowego derkacza
Derkacz jest nieco mniejszy od kuropatwy. Upierzenie maskujące w odcieniach brązu, beżu i szarości. Na grzbiecie pióra układają się w łuskowy wzór, na bokach w paski. Prowadzi bardzo skryty tryb życia przebywając ciągle pod osłoną wyższej roślinności. Zdradza obecność bardzo charakterystycznym głosem godowym. W maju i czerwcu, głównie nocą i wcześnie rano, słychać wielogodzinne, monotonne i bardzo donośne wołanie samca przypominające pocieranie kawałkiem drewna o grzebień. Gniazdo zlokalizowane jest na ziemi. Siedliskiem lęgowym są otwarte i półotwarte tereny z żyznymi, podmokłymi, ekstensywnie użytkowanymi łąkami oraz turzycowiska. Derkacz zamieszkują różnego rodzaju tereny trawiaste, o niezbyt gęstej roślinności. Taka roślinność wytwarza się podczas regularnego użytkowania kośnego łąk. Jest to o tyle ważne, że ptaki poruszają się głównie „na piechotę” przeciskając się pomiędzy roślinnością, a tylko bardzo sporadycznie i niechętnie latają. Liczebność derkacz w kraju szacowana jest na 30 000–48 000 samców. Główne zagrożenia dla krajowej populacji derkacza to utrata siedlisk lęgowych w wyniku zmniejszania się powierzchni ekstensywnie użytkowanych łąk i pastwisk w dolinach rzecznych na rzecz pól uprawnych oraz mechanizacja rolnictwa połączona z pewnymi formami wykonywania zabiegów agrotechnicznych (wprowadzenie szybkotnących kosiarek rotacyjnych, przyspieszenie terminów koszenia, metoda koszenia od peryferii do środka łąki).
TYP UŻYTKOWANIA:
- kośny,
- kośno-pastwiskowy lub naprzemienny
WYMOGI OBOWIĄZKOWE DLA WSZYSTKICH TYPÓW UŻYTKOWANIA:
- nie wałuje się, nie włókuje się i nie stosuje gnojowicy w terminie od dnia 1 marca do dnia 1 września,
- dopuszcza się wapnowanie,
- dopuszcza się ograniczone nawożenie azotem (do 60 kg/ha/rok) – w przypadku użytkowania kośnego, z wyłączeniem obszarów nawożonych przez namuły rzeczne,
- nie stosuje się zabiegów agrotechnicznych i pielęgnacyjnych innych niż wałowanie, włókowanie i rozlewanie gnojowicy w terminie od dnia 1 kwietnia do terminu pierwszego pokosu
WYMOGI PRZY UŻYTKOWANIU KOŚNYM I KOŚNO-PASTWISKOWYM
|
Częstotliwość koszenia |
1 pokos w ciągu roku |
|
Termin koszenia |
1 sierpnia-31 października |
|
Pozostawienie powierzchni niekoszonych |
5-10 % powierzchni działki rolnej, a dla działek rolnych < 1 ha możliwa rezygnacja z pozostawienia fragmentu niekoszonego (jeżeli ekspert przyrodniczy dopuści i uzasadni taką możliwość) |
|
Termin zebrania i usunięcia skoszonej biomasy |
do 2 tygodni po pokosie lub ułożenie w pryzmy (pryzmy balotowe, stogi, brogi) i usunięcie z działki do 1 marca kolejnego roku |
|
Termin wypasu, obsada i obciążenie |
wypas po pokosie nie później niż dnia 31 października obsada: do 1 DJP/ha; obciążenie: 10 DJP/ha |
|
Odtwarzanie siedlisk zdegeadowanych (łąki nieużytkowane od wielu lat lub łąki z niepożądanymi gatunkami roślin) w pierwszym roku zobowiązania |
w uzasadnionych i określonych przez eksperta przyrodniczego przypadkach dopuszcza się: - wykonanie do 2 pokosów w roku w okresie od dnia 1 sierpnia do dnia 31 października, - niepozostawienie nieskoszonego fragmentu działki rolnej |
22 571 61 00




strefa doradcy







